Επαγγελματικό Τετράχορδο Μπουζούκι με βέργα | Κατασκευή Μ. Αγγελής

Το μπουζούκι είναι το πιο γνωστό μέλος της «οικογένειας του μπουζουκιού». Είναι το μεγαλύτερο από τα τρία βασικά μεγέθη (τα άλλα δύο είναι ο τζουράς και ο μπαγλαμάς).

Το αρχικό μπουζούκι είναι το τρίχορδο (ή 6χορδο). Διαθέτει τρεις διπλές χορδές (ζεύγη χορδών) και κουρδίζεται Ρε–Λα–Ρε (D–A–D). Έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές στην Ελλάδα στις αρχές του 20ού αιώνα, κυρίως λόγω των Ελλήνων προσφύγων που ήρθαν από τη Μικρά Ασία τη δεκαετία του 1920. Χρησιμοποιείται κυρίως στη ρεμπέτικη μουσική — το «αστικό μπλουζ» των λαϊκών συνοικιών και των σωφρονιστικών κοινοτήτων.

Στη δεκαετία του 1950, ο Μανώλης Χιώτης δημιούργησε το τετράχορδο (ή 8χορδο) μπουζούκι. Ήταν ένας βιρτουόζος μουσικός που ήθελε να εκσυγχρονίσει το μπουζούκι ώστε να ανταποκρίνεται στην αρμονία της δυτικής μουσικής και στις επιρροές της τζαζ. Πρόσθεσε μια τέταρτη χορδή, κουρδισμένη όπως η κιθάρα: Ντο–Φα–Λα–Ρε (C–F–A–D, από χαμηλές προς υψηλές), κάνοντας το όργανο πιο προσιτό σε κιθαρίστες.